Ayça Şen - Saatçi Bayırı

"Hamileliği sırasında içki içtiği için benim spastik olduğumu söylerlerdi onu çekemeyenler. Gerçek payı olsa bile buna hiç inanmadım. Gerçekliği kanıtlanmaya yüz tutan zamanlarda konuyu kapatıp, biraz da kendime acıyıp, sonra anneme daha da acıyarak unutuverdim. Bu şans oyunu gibi bir şeydi. Spastiklik varsa, birileri de olmak zorundaydı. Bu sadece kısa çöpü seçmek gibi bir şeydi ve çok da fena değildi; uzun olan yüzlerce çöpten birini seçmektense, kısa olan birini seçmek daha seçkindi çünkü. Buna böyle bakmaktan başka çare yok üstelik. Anneme hiçbir zaman kızmadım bu konuda. Belki de beni yaşıtlarımdan farklı kılan bu oldu. Birilerinin birilerinden farklı olması gerekir. Herkes aynı olsaydı bu dünyada yaşamanın hiçbir anlamı kalmazdı."


Bilenler bilir kitap okuma konusundaki üşengeçliğimi fakat bunu yenmek için çabaladığımı. Yukarıdaki sözler de başlıktan anlaşılabileceği üzere Saatçi Bayırı isimli romandan alıntı.

Kitabın yaklaşık 400 sayfasından neden bu bölümü işaretledim şu anda hatırlamıyorum aslında.. Belki içinde bulunduğu zor duruma bir şekilde ayak uydurup olumlu açısından bakabilen bir spastikten etkilenmişimdir, belki de insanların farklılığa karşı duydukları korku ve aynı andaki isteği sorgulamama yardımcı olmuştur; bilemiyorum.

Tabi kitabın sadece 10-15 satırlık bir bölümüne de takılmamak gerekiyor.

Kitap konusunda kimseye tavsiye vermek haddime değil sanırım, yine de bu kitabı okumak büyük kazanımlar umulmadığı takdirde yararlı bir hareket olabilir.